Ballada o śnie

Zaśnij snem letnim
Snem elfów i marzeń
Snem chroniącym przed złem
Snem niezakłóconym, pozbawionym końca i początku

Bo cóż strasznego jest w wiecznym niebycie
Przecież to świat jak każdy inny
Ale z nim nierealny, bliższy niż zwykle

A skąd on się tam wziął
Ciepły czuły, ale zimny jak trup
Umarł za życia
Umarł bo trup

Wiersz na pożegnanie

Czerwone oczy, królika doświadczalnego
Wpatrzone w barwę słów niewypowiedzianych
Odpływających z nurtem wymazanych wspomnień
Nie istniejącymi poza progami wyobraźni

Jednak czy aby na pewno znikną
A może zostawią po sobie
Zapach malin, pociągu, wolności
Upadków i wzlotów ludzkości

Picca...

Hm... Coś tu cicho.

Nie miałyśmy okazji spotkać się na zakańczającą rok szkolny pizzę, dlatego też co powiecie na jutrzejszy czwartek? Trochę to głupie umawiać się w ten sposób, ale nic innego teraz nie wymyślę??